Άγιος Κόπρης - Γονείς Ενορίας

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Άγιος Κόπρης

Κατήχηση > Νήπια-Ά Δημοτικού
Ο βίος του

Ο Άγιος Κόπρις γεννήθηκε πάνω σε έναν σωρό από κοπριά που βρισκόταν έξω από το μοναστήρι του Οσίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου. Η μητέρα του καταδιώκονταν από Αγαρηνούς μαζί με άλλους συγχωριανούς της. Και καθώς έτρεχε προς τη Μονή του Αγίου Θεοδοσίου για να γλυτώσει από τα χέρια τους, την πιάσαν οι πόνοι της γέννας. Βρήκε τότε εκείνο τον σωρό της κοπριάς και εγένννησε πάνω του.
Αφού έφυγαν οι Αγαρηνοί, βρήκαν οι μοναχοί το βρέφος πάνω στο σωρό της κοπριάς. Κατά προσταγή τουΟσίου Θεοδοσίου το πήραν στο μοναστήρι τους και το ονόμασαν Κόπρη.
Το μωρό αυτό τρεφόταν με το γάλα μιας κατσίκας, η οποία έβοσκε μαζί με τις άλλες κατσίκες σε ένα κοπάδι. Όταν όμως ερχόταν η ώρα του μωρού να θηλάσει, τότε από μόνη της έφευγε από το κοπάδι και κατέβαινε από το βουνό. Αφού πήγαινε και θήλαζε το παιδί, πάλι γυρνούσε στη βοσκή. Αυτό το έκανε μέχρι που μεγάλωσε το μωρό και άρχισε να τρώει στερεά τροφή.
Όταν ο Κόπρης έφτασε σε μεγαλύτερη ηλικία, έγινε πολύ αγαπητός από τον Όσιο Θεοδόσιο. Και επειδή εφύλαξε αμόλυντον το κατ΄ εικόναν, αξιώθηκε από την Χάρη του Αγίου Πνεύματος να υποτάσσει και θηρία ακόμα.

Κάποτε βρήκε μια αρκούδα να τρώει τα μαρούλια του κήπου. Την έπιασε τότε από το αυτί και την έβγαλε έξω, επιτιμώντας την με την ευχή του Οσίου Θεοδοσίου να μην μπει ξανά μέσα στον κήπο.

Άλλη μια φορά, καθώς ανέβαινε στο βουνό με το γαϊδουράκι του μοναστηριού για να κόψει ξύλα, μια αρκούδα πλήγωσε το ζώο στο πόδι. Τότε την έπιασε ο άγιος, φόρτωσε σε αυτή τα ξύλα και της είπε: «Δεν θα σε αφήσω, αλλά εσύ θα κάνεις την υπηρεσία του γαϊδάρου που πλήγωσες, μέχρι να γίνει καλά» Έτσι λοιπόν με την ευχή του Οσίου Θεοδοσίου υποτάχθηκε σε αυτόν η αρκούδα και έφερνε τα ξύλα στο μοναστήρι.
Μια φορά που υπηρετούσε στο μαγειρείο, βλέποντας ότι έβραζε το φαγητό στο καζάνι και τα όσπρια που βράζανε χυνόταν έξω, επειδή δεν βρήκε την κουτάλα, έβαλε το χέρι του μέσα στο καζάνι και –ώ του θαύματος!-αμέσως σταμάτησε ο υπερβολικός βρασμός, χωρίς να πάθει τίποτα το χέρι του!
Ο Άγιος Κόπρις ήταν στολισμένος με κάθε αρετή και μέχρι τα γεράματα δεν αμέλησε την άσκηση. Και παρ΄ ότι ήταν ενενήντα χρονών , πάντοτε στεκόταν σε ένα κρυφό μέρος και προσευχόταν. Αξιώθηκε να βλέπει το Οσιο Θεοδόσιο μετά τον θάνατό του και να συνομιλεί μαζί του. Άκουσε μάλιστα και την φωνή του Οσίου να του λέει: «αδελφέ Κόπρη, έφτασε ο καιρός του θανάτου σου έλα λοιπόν κοντά μου για να αναπαυθείς στον τόπο της αναπαύσεως που έχει ετοιμαστεί για εσένα».
Ο όσιος Κόπρις έλαμψε ανάμεσα στους αγίους πατέρες ως ήλιος, ενώ ήταν στολισμένος και με το μέγιστο αξίωμα της ιερωσύνης. Λίγες μέρες αφού άκουσε τη φωνή του Οσίου Θεοδοσίου, αρρώστησε ελαφρά. Αποχαιρέτησε όλους τους πατέρες και απήλθεν προς Κύριον.
Υλικά
Μαρούλια μικρά
Χώμα
Πήλινα από yogurt
Βαρέλια και Κόπρις πλαστικοποιημένα (εάν έχουμε το χρόνο, μπορούμε να τους δώσουμε το σκίτσο να το ζωγραφίσετε αντί για έτοιμο εκτυπωμένο)
Σιλικόνη
Ξυλάκια από σουβλάκι ή γλωσσόσπιστρα

Εκτέλεση
Έχουμε κόψει και πλαστικοποιήσει τους φιγούρες και κολλάμε τα ξύλακια από πίσω για να τα γεμίσουμε μετά
Βάζουμε λίγο χώμα μέσα στον πήλινο
Τοποθετούμε τα μαρούλια προσεκτικά μέσα στο πήλινο
Προσθέτουμε χώμα μέχρι πότε
Ριχνουμε προσεχτικά νεράκι
Τέλος τοποθετούμε τις φιγούρες μας
Και ο κήπος του μοναστηριού με τον Άγιο Κόπρη και την Αρκούδα είναι έτοιμος !!!!
 
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού